Flamuri i Kuq me Shqiponjë

[Verse 1]
Flamuri ynë asht i kuq,
me shqiponjë dykrenore n’mes,
s’është copë pëlhure n’erë,
po zemër kombi që rreh.
U deshën vite robnije,
me e pa prapë t’lirë n’qiell,
u deshën burra me durim,
me e ngrit pa frikë, pa zhurmë, pa fjalë t’tepërta.
[Pre-Chorus]
Ky flamur s’u qep n’zyra,
as s’u dha prej nji dore t’huej,
u la me djersë e me gjak,
për me u mbajt nalt, jo për zbukurim.
[Chorus]
Ky asht flamuri i atdheut tonë,
shenja ma e naltë që kemi na,
çdo shqiptar e do me gjithë zemër,
se n’këtë ngjyrë asht historia jonë e gjallë.
Me gëzim e brohoritje,
njëzet e tetë Nëntorin e kremtojmë,
jo pse s’kemi dhimbje mbrapa,
po pse s’e harruam kurrë kush jemi sot.
[Verse 2]
Nga veriu n’jug, nga lindja n’perëndim,
ku ka shqiptar, ka nder,
ky flamur s’pyet për kufij,
ai njeh veç zemrën që rreh.
E ngrisim nalt jo kundër tjetrit,
po për me kujtu veten,
se kombi që nderon shenjën e vet,
s’e humb rrugën as kur bota e shtyn n’errësinë.
[Pre-Chorus]
Prandaj kjo ditë s’asht veç festë,
as veç kangë e fishekzjarre,
asht betim i heshtun n’zemër,
me e mbajt këtë flamur gjithmonë nalt.
[Chorus]
Ky asht flamuri i atdheut tonë,
shenja ma e naltë që kemi na,
çdo shqiptar e do me gjithë zemër,
se n’këtë ngjyrë asht historia jonë e gjallë.
[Outro]
Rroftë flamuri kombëtar,
jo veç sot, po n’çdo ditë t’re,
se sa kohë që ai valon,
Shqipëria jeton n’ne.