Plagë që nuk mbyllet

[Verse 1]
Na thirrën me emra që s’janë tanët,
fjalë t’hueja mbi tokë t’parë,
si me ia ndërru emnin gurit
e me i thanë: “S’ke qenë kurrë këtu, o mal.”
Na quajtën “kosovar” për me na nda,
nji fjalë që s’lindi n’këtë dhe,
po emri s’është rrobë për sezon,
as shenjë që ta vë kush për qejf.
[Pre-Chorus]
Para hartave e zyrave t’ftohta,
para ligjeve që vijnë e shkojnë,
ky vend e dinte kush e banonte,
pa pasë nevojë me u shpjegue askujt.
[Chorus]
Ne jemi shqiptar, jo fjalë e huaj,
jo emër që tjetri na e vë,
shqiptar n’gjuhë, n’gjak e n’kohë,
shqiptar sot, nesër e dje.
Kjo asht plagë që nuk mbyllet,
kur t’thërrasin ndryshe prej ç’je,
se me ta ndërru emnin ngadalë,
asht hapi i parë për me t’zhdukë krejt.
[Verse 2]
“Kos” asht fjalë e huej, zog i huaj,
n’gjuhë që s’ka lindë n’këtë tokë,
po para se zogjtë me u quajtë me emër,
ne ishim gur, rrënjë e shpirt n’këtë vend plot.
Para se t’vinë me na i msu simbolet,
e me na i ndalue tanët,
ky dhe quhej Dardani,
dhe fliste gjuhën e vet, jo t’huajt.
[Pre-Chorus]
S’po mohojmë askënd tjetër,
veç po e themi çka jemi na,
se populli që e harron emnin,
humbet pa pasë nevojë me u vra.
[Chorus]
Ne jemi shqiptar, jo “diçka tjetër”,
jo copë e veçantë për katalog,
jemi nji popull, nji rrënjë, nji vijë,
që s’thyhet me laps as me vulë n’zyrë sot.
Kjo asht plagë që nuk mbyllet,
kur historia kthehet n’gabim,
kur emni yt përdoret si mur,
për me ta nda frymën pa gjak, pa krim.
[Bridge]
Na thanë: “Ashtu asht ma lehtë,”
“emra t’ri për kohë t’re,”
po lehtësia për tjerët
asht barrë e randë për ne.
Se s’jemi popull i shpikun dje,
as projekt për me u rregullue,
jemi bij t’Bardhylit, Dardanë t’vjetër,
nga Ilirët deri sot, pa u ndalë kurrë.
[Final Chorus]
Ne jemi shqiptar, kjo s’ndryshon,
as me shekuj, as me presion,
nga Dardania n’këtë ditë,
nji emër i vetëm, nji drejtim, nji zë.
Kjo asht plagë që nuk mbyllet,
po s’asht arsye për me u mshehë,
asht arsye për me e thanë qetë,
me za t’palëkundë:
shqiptar jemi, e shqiptar kemi me mbetë.
[Outro]
Nuk po lypim ma shumë se veten,
as ma pak se t’vërtetën tonë,
se kush na ndërron emnin sot,
nesër don me na ndërru shpirtin krejt.