LUSHAJ.RECORDS
Feja e shqiptarit asht shqiptaria
Këngë rap/reggae shqiptare me ton filozofik dhe të thellë për identitetin, besimin dhe unitetin kombëtar. Një ndërthurje mes rap-it të vetëdijshëm dhe frymës reggae, që vendos shqiptarinë mbi çdo ndarje fetare dhe rikthen thelbin:…
Artist: Illyrian Roots
Bashkëpunim: AlbaReggae

VIDEO
Shiko videon
TEKSTI
Teksti i këngës
Nuk na duhet hëna, as kryqi, as ylli.
Ne kemi besën tonë, ma të vjetër se çdo fe.
Feja e shqiptarit asht shqiptaria.
Dhe kjo nuk diskutohet.
Muhammeti ka folur arabisht, jo shqip,
Jezusi ka folur aramaisht – jo në gjuhën tonë.
Ata erdhën më vonë, me shpatë e me kryq,
por ne ishim këtu mijëra vjet më parë.
Ilirët, bij të shkëmbit e të stuhisë,
ata nuk njihnin as Vatikan, as Mekë.
Ata kishin hyjnitë e tyre – por ma e rëndësishme,
ata kishin nderin, besën, flamurin.
Sot disa na thonë: „Je musliman, je ortodoks, je katolik“.
Po ne themi: „Jam shqiptar. Pjesa tjetër asht puna ime“.
Feja e shqiptarit asht shqiptaria,
gjuha jonë, toka jonë, flamuri ynë.
Nuk na ndan as xhamia, as kisha,
ne jemi një – përjetë, nën një diell.
Nëna ime asht muslimane, babai asht katolik,
unë jam rritë me të dyja, por ma shumë me krenari.
Se çdo natë para gjumit, në vend të namazit a kryqit,
më thoshin: „Mos e harro kush je, o bir“.
Radikalët na thonë: „Duhet lufta për Zotin“.
Po Zoti i shqiptarit asht liria dhe vendi.
Ne nuk djegim kisha, nuk prishim xhami,
ne djegim vetëm kufijtë që na ndanë padrejtësisht.
Sot disa na thonë: „Je musliman, je ortodoks, je katolik“.
Po ne themi: „Jam shqiptar. Pjesa tjetër asht puna ime“.
Feja e shqiptarit asht shqiptaria,
gjuha jonë, toka jonë, flamuri ynë.
Nuk na ndan as xhamia, as kisha,
ne jemi një – përjetë, nën një diell.
Dikush më pyeti: „Çfarë feje je?“
I thashë: „Jam i fesë së Skënderbeut“.
Ai u habit: „Por Skënderbeu ishte krishterë!“
I thashë: „Jo, Skënderbeu ishte shqiptar. Feja e tij ishte Shqipëria.
Prandaj luftoi kundër osmanëve – jo për kryq, por për vend“.
Na sollën turqit fenë me para e me pushkë,
na sollën grekët ortodoksinë me helenizim.
Por ne i ruajtëm të dyja pa u asimiluar,
sepse thelbi ynë asht ma i vjetër se çdo libër i shenjtë.
Sot bota na sheh si muslimanë radikalë,
por ata nuk e dinë se ne pimë raki me fqinjin çifut.
Ne ndërtojmë xhami pranë kishave,
dhe në mes ngremë flamurin kuq e zi.
Prandaj, o vëlla, mos u bëj rob as njërit, as tjetrit.
Respekto çdo fe, por mos lejo asnjë të të komandojë.
Sepse ditën kur feja të kërkojë të tradhtosh atdheun,
atë ditë ti duhet të zgjedhësh – dhe unë e kam zgjedhur tashmë.
Feja e shqiptarit asht shqiptaria.
Këtë na e kanë lënë stërgjyshërit.
Dhe këtë do t’ua lëmë fëmijëve tanë –
pa njolla, pa meremet, pa kompromis.
Feja e shqiptarit asht shqiptaria,
gjuha jonë, toka jonë, flamuri ynë.
Nuk na ndan as xhamia, as kisha,
ne jemi një – përjetë, nën një diell.
Nga Iliria te Shqipëria e sotme,
njëjti gjak, e njëjta besë.
Xhamia, kisha – vetëm mure.
Shpirti ynë asht kjo tokë.
Feja e shqiptarit asht shqiptaria…
asht shqiptaria…
Liria nuk dhurohet – Epopeja e UÇK-së
1912 – një mallkim
Dëshmorët, gjaku që na bën flamur
Maqedoni, vëlla i plagosur
Çamëria – kthimi i penguar
Ulqini, Tivari – plaga që nuk u mbyll
Në këtë vend mendimi të vret
Çamëri, mos u fik në heshtje
Babai i kombit
Tivari, pranverë pa liri
Gjuha ime ishte krim
E quanin rend, ne e quajtëm frikë
Besa – betimi i shqiptarit
Çohu, Adem të kanë prinjes fëmijët tanë
700 vjet s’jemi dorëzu