Liria nuk dhurohet – Epopeja e UÇK-së

Para se të vinte NATO, para se të vinte paçja e premtuar,
ishte Ushtria Çlirimtare e Kosovës ajo çë ngriti krye.
Nëpër male të Drenicës, nëpër pyjet e Llapit,
ata u stërvitën pa armë, pa ushqim, pa gjumë.

Adem Jashari, komandanti legjendar,
në Prekaz dha mësimin e fundit për liri.
Ai nuk u dorëzua, nuk iku, nuk u lut,
ra me pushkë në dorë – dhe u bë flamur për kombin.

Ata na çuanin „terroristë“, por ne ishim çlirimtarë.
Liria nuk dhurohet – liria fitohet me gjak.

Ushtria Çlirimtare e Kosovës, bijtë e maleve,
ju na dhatë lirinë kur bota na kishte harruar.
Ushtria Çlirimtare e Kosovës, emri juaj asht i shenjtë,
derisa ne të jemi, ju rroni në çdo zemër shqiptare.

Zahir Pajaziti ra i pari, në vitin e nëntëqind e nëntëdhjetë e shtatë,
por fara e tij u përhap në çdo cep të Kosovës.
Agim Ramadani në Košare, atje ku kufiri ndan Shqipërinë,
ai hapi rrugën për mijëra vullnetarë.

Llapushniku, Qirez, Marec, Kleçka – çdo betejë asht një histori,
çdo plumb çë u lëshua asht një lutje për liri.
Gratë e Drenicës mbanin ushqim nëpër bllokada,
fëmijët mësonin të mos trembeshin nga sirenat.

Ata na çuanin „terroristë“, por ne ishim çlirimtarë.
Liria nuk dhurohet – liria fitohet me gjak.

Ushtria Çlirimtare e Kosovës, bijtë e maleve,
ju na dhatë lirinë kur bota na kishte harruar.
Ushtria Çlirimtare e Kosovës, emri juaj asht i shenjtë,
derisa ne të jemi, ju rroni në çdo zemër shqiptare.

Viti i nëntëqind e nëntëdhjetë e nëntë,
kur NATO filloi bombardimin, bota më në fund na pa.
Por ata çë ranë para asaj dite – ata nuk e panë lirinë.
Për ta, ne këndojmë sonte.

Pas luftës, ata na thanë: „Liria juaj asht e kufizuar,
shteti juaj asht nën mbikëqyrje ndërkombëtare“.
Por ne nuk luftuam për gjysmë lirie,
luftuam për të qenë zotërinj në shtëpinë tonë.

Sot, Ushtria Çlirimtare e Kosovës asht pjesë e historisë,
por shpirti i saj rron në çdo ushtar, në çdo polic, në çdo qytetar.
Ata na mësuan se liria nuk vjen me letra e premtime,
liria vjen kur burri ngre pushkën për vendin e vet.

Prandaj, o djalë i Kosovës, o bijë e Drenicës,
mos e harro kurrë se çfarë kushtoi kjo liri.
Çdo rrugë çë mban emrin e një dëshmori,
çdo shkollë, çdo shtatore, çdo pikturë në mur –

ato janë testamenti i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës,
ata janë amaneti: „Rueni lirinë, se nuk falet dy herë“.
Dhe ne do ta ruajmë, o vëllezër,
me krenari, me besë, me pushkë në dorë – derisa të jemi.

Ushtria Çlirimtare e Kosovës, bijtë e maleve,
ju na dhatë lirinë kur bota na kishte harruar.
Ushtria Çlirimtare e Kosovës, emri juaj asht i shenjtë,
derisa ne të jemi, ju rroni në çdo zemër shqiptare.

Ushtria Çlirimtare e Kosovës… liria nuk dhurohet…
deri sa të jemi…